तेच ते नि तेच तेसकाळपासून रात्रीपर्यंत तेच ते !! तेच ते !!माकडछाप दंतमंजन,तोच चहा तेच रंजनतीच गाणी तेच तराणे,तेच मूर्ख तेच शहाणेसकाळपासुन रात्रीपर्यंततेच ते तेच तेखानावळीही बदलून पाहिल्याकारण जीभ बदलणं शक्य नव्हतं.काकू पासून ताजमहाल,सगळीकडे सारखेच हालनरम मसाला, गरम मसाला,तोच तो भाजीपालातीच ती खवट चटणी,तेच ते आंबट सारसुख थोडे दु:ख फारसंसाराच्या वडावर स्वप्नांची वटवाघुळेत्या स्वप्नाचे शिल्पकार,कवि थोडे कवडे फारपडद्यावरच्या भूतचेष्टा;शिळा शोक, बुळा बोधनऊ धगे एक रंग,व्यभिचाराचे सारे ढंगपुन्हा पुन्हा तेच भोगआसक्तीचा तोच रोगतेच ' मंदिर ' तीच ' मूर्ती 'तीच ' फुले ' तीच ' स्फुर्ती 'तेच ओठ तेच डोळेतेच मुरके तेच चाळेतोच पलंग तीच नारीसतार नव्हे एकतारीकरीन म्हटले आत्महत्त्यारोमिओची आत्महत्त्यादधीचिची आत्महत्त्याआत्महत्त्याही तीच तीआत्मा ही तोच तोहत्त्याही तीच तीकारण जीवनही तेच तेआणि मरणही तेच ते– विं. दा. करंदीकर ---------------------------------------सर्वस्व तुजला वाहुनी, माझ्या घरी मी पाहुणीसर्वस्व तुजला वाहुनी, माझ्या घरी मी पाहुणीसांगू कसे सारे तुला, सांगू कसे रे याहुनीघरदार येते खावया, नसते स्मृतींना का दया ?अंधार होतो बोलका, वेड्यापिशा स्वप्नांतुनीमाझ्या सभोती घालते, माझ्या जगाची भिंत मीठरते परी ती काच रे, दिसतोस मजला त्यातुनीसंसार मी करिते मुका, दाबून माझा हुंदकादररोज मी जाते सती, आज्ञा तुझी ती मानुनीवहिवाटलेली वाट ती, मी काटते दररोज रेअन्‌ प्राक्तनावर रेलते, छाती तुझी ती मानुनीगीत – विं. दा. करंदीकर